باد یکی از نمودهای انرژی خورشید و همان هوای متحرک است. بهطور کلیتر، به حرکت گاز در جَو باد گفته میشود.
بادجریان هوایی است که از مراکز دارای فشار زیاد به طرف مراکز کمفشار به حرکت در میآید. هر چه شیب فشار (تفاوت فشار) بین دو نقطه بیشتر باشد شدت جریان هوا نیز بیشتر خواهد بود. تفاوت فشار دو نقطه را گرادیان فشار میگویند.
گرم شدن زمین و جو بهطور نابرابر و بهوجود آمدن اختلاف فشار از عوامل اصلی تولید جریانهای باد هستند. انرژی تابشی خورشید وقتی به سطح زمین برسد تبدیل به انرژی حرارتی میشود. این انرژی باعث تشکیل محدودهای کمفشار میشود که باد را بهوجود میآورد. سرعت باد نسبت به ارتفاع از سطح دریا تغییر میکند. ویژگیهای فیزیکی عوارض سطح زمین یکی از مهمترین عواملی است که در سرعت باد تأثیر میگذارد.
بادها عموماً براساس درجهٔ قدرتشان، سرعت، نوع نیرویی که موجب به وجود آوردنشان است و محل جغرافیایی که رخ میدهند یا اثر میگذارند دستهبندی میشوند. باد یک کمیت بُرداری است، دارای دو مشخصهٔ سَمت و سرعت. سمت و سرعت یا از طریق مشاهده یا با استفاده از ابزارهای ویژه اندازهگیری میشوند
انواع بادها
بادهای غربی بین عرضهای جغرافیایی ۳۰ تا ۶۰ درجهٔ شمالی و جنوبی، این بادهای شدید که در جهت چرخش زمین میوزند، جریان دارند.
بادهای قطبی در عرضهای جغرافیایی بالاتر از ۶۰ درجه به وجود آمده و در اثر انتشار تودههای هوای سرد از مناطق پر فشار قطبی به مناطق نسبتاً گرم تر شکل میگیرد. جهت این بادها در نیم کرهٔ شمالی، به طرف جنوب غربی و در نیم کرهٔ جنوبی، به طرف شمال غربی است.
بادهای موسمی بادهایی هستند که به واسطهٔ اختلاف درجهٔ حرارت دریاها و قارهها در زمستان و تابستان تولید میشوند. این بادها معمولاً در قارهٔ آسیا اتفاق میافتد زیرا وسعت این قاره زیاد بوده و در وسط آن دریایی وجود ندارد، در نتیجه زمستانی بسیار سرد و تابستانی بسیار گرم دارد. در نیم کرهٔ شمالی در تابستان جهت باد به سمت شمال شرقی می وزدو در زمستان به سمت جنوب غربی است.
زیست _کالبد شناسی قلب_
شیمی _کشف دانشمندان در شیمی_
چطور ریاضی را آسان بداریم